Inowłódz należy do najstarszych miejscowości w Polsce. Z zachowanych dokumentów dowiadujemy się, że w 1145 r. istniały w osadzie m.in. karczma, komora celna i kościół. Dla ludności tej osady powstał kościółek Św. Idziego ufundowany przez Władysława Hermana.

         W przeszłości Inowłódz miał duże znaczenie wynikające z usytuowania na granicy trzech jednostek administracyjnych oraz w miejscu przeprawy na Pilicy. Gród inowłodzki był najdalej na południe wysuniętym skrawkiem Ziemi Łęczyckiej i bronił przejścia przez Pilicę z Małopolski. Na podstawie badań archeologicznych można przyjąć, że jego metryka sięga „czasów plemiennych". Pierwsza źródłowa wzmianka o Inowłodzu pochodzi z 1145 roku.

    Legenda wiąże początki Spały z łowami polskich władców, którzy w pogoni za zwierzyną trafili na malowniczą, śródleśną osadę. Przekazy historyczne wywodzą nazwę tej miejscowości od nazwiska  Spałów - właścicieli młyna stojącego nad strumieniem Gać i wzmiankowanego już w 1511 roku.

W grudniu 1914 roku wojska niemieckie zajęły cały obszar z lewej strony Pilicy, aż do Nowego Miasta. Moskale przechodząc przez drugi brzeg rzeki palili i wysadzali w powietrze wszystkie mosty za sobą. W Inowłodzu most został wysadzony 20 grudnia 1914 roku.

W latach okupacji ziemie byłego województwa piotrkowskiego jak i cały kraj były objęte działaniem wojsk hitlerowskich.
Na naszym terenie znajdowały się obiekty o dużym znaczeniu strategicznym: szlaki kolejowe i drogowe, pozycje obronne i rejony koncentracji wojsk polskich oraz ośrodki zaopatrzenia wojskowego. Tu też głównie nacierały podstawowe siły hitlerowskie na Warszawę. Obrona tego obszaru należała do grupy operacyjnej "Piotrków z armii "Łódź" i jednostki rezerwowej armii "Prusy".